Παρασκευή 31 Δεκεμβρίου 2010

Περί Ανθρώπων, Θεών και Αγγέλων


Αναρωτιόμουνα συχνά πως είναι δυνατόν ο άνθρωπος, μέσα από όλα τα άλλα πλάσματα της φύσης, να διαφέρει τόσο.  Και εννοώ, πως είναι δυνατόν να κοιτάς τους ανθρώπους και από την μία να βλέπεις τον Θεό μπροστά σου και από την άλλη το πιο άθλιο  θηρίο της φύσης;   Στα υπόλοιπα ζώα δεν παρατηρούνται αυτά τα ακραία φαινόμενα.  Θέλω να πω αν παρατηρήσουμε όλα τα ζώα, θα δούμε ότι το καθένα έχει την δική του προσωπικότητα, χωρίς να υπάρχουν οι τεράστιες διαφορές μεταξύ τους , όπως αυτές που παρατηρούμε μεταξύ των ανθρώπων   ( Dr Hyde and Mr Jekyll) .  Τι συμβαίνει λοιπόν με το ανθρώπινο είδος; 
Η Παλαιά Διαθήκη αλλά και άλλα παμπάλαια κείμενα, θα μας έλεγαν ότι φταίει η πτώση του ανθρώπου. Εμείς οι ίδιοι δηλαδή, που ευθυνόμαστε για την έξοδο μας από τον παράδεισο και την συνεπακόλουθη πορεία μας στην κόλαση που δημιουργήσαμε και στην οποία ζούμε. Και όντως τόσοι πολλοί άνθρωποι για τόσες  χιλιάδες χρόνια ζουν μια πολύ δυστυχισμένη ζωή, γιατί σίγουρα είναι σχεδόν αδύνατο να βρεις την ισορροπία σου,  όταν από την στιγμή που γεννιέσαι μαθαίνεις να ζεις  μέσα στην ενοχή.
Αλλά όντως εμείς φταίμε για την πτώση μας η μήπως οι Θεοί που μας δημιούργησαν; Και λέω  Θεοί, γιατί αυτό μας έχει παραδοθεί από  τις ιστορικές πηγές, όλων των λαών της αρχαιότητας. Από τους Σουμέριους και τους Αιγύπτιους, τους Κινέζους και τους Ιάπωνες, τους Ινδούς και τους Έλληνες, μέχρι τους Ινδιάνους της Αμερικής, συμπεριλαμβανομένων και των πολιτισμών των Μάγια και των Ίνκας. Και αυτό σίγουρα δεν μπορεί να είναι τυχαίο.
Οκτώ  χιλιάδες χρόνια πριν, οι Σουμέριοι ήταν πιο αναλυτικοί και αποκαλυπτικοί απ’όλους   τους υπόλοιπους.  Ανέφεραν ότι οι Θεοί  που μας δημιούργησαν ήταν οι Annunaki  από τον πλανήτη Nibiru, ο οποίος κάνει μια  μοναχική περιφορά γύρω από τον ήλιο μας κάθε τρεις χιλιάδες εξακόσια χρόνια και η επόμενη επανεμφάνιση του προσδιορίζεται κοντά στο  2.012,  που θα πλησιάσει  για άλλη μια φορά τη Γη μας και που όπως αναφέρουν οι Mάγια,  θα επέλθει μια τεράστια καταστροφή στον πλανήτη μας από πλημμύρες, που  θα εξαφανίσουν αρκετές  χώρες (μεταξύ των οποίων και την δική τους), κάτω  από τα νερά των Ωκεανών. Ε καλά, αυτό το έργο το έχουμε ξαναδεί.  Δεν θάναι  δα  και ο πρώτος κατακλυσμός που κτυπάει την γη και σίγουρα δεν θάναι  και ο τελευταίος.
Λογικότατα όλα αυτά. Επεξηγούν και το γιατί  μόνο εμείς,  μεταξύ όλων των πρωτευόντων,  έχουμε σαράντα έξι  ζεύγη χρωματοσωμάτων , αντί των σαράντα οκτώ  που έχουν όλα τα υπόλοιπα.  Άρα η Θεωρία της Εξέλιξης  σταματά ένα βήμα πριν από μας και ανοίγει τον δρόμο στην ιδέα της δημιουργίας  μας από ένα ανώτερο πολιτισμό που πειραματίστηκε στην κασίδα μας και μας έκανε σαν τα μούτρα τους (θυμάστε το καθ’εικόνα  και  ομοίωση;)   Έτσι βέβαια εξηγούνται και οι πάμπολλες ατέλειες του είδους μας.   Ως  γενετικώς  τροποποιημένα προϊόντα, υπήρξαμε εξ αρχής ελαττωματικά.
Και δεν έφτανε μόνο αυτό, αλλά οι καλοί δημιουργοί, αφού μας κατασκεύασαν για δουλάκια, χωρίς να μας αγαπήσουν, μας γέμισαν και ενοχές ότι εμείς φταίμε που δεν ήμασταν αρκετά καλοί  και ως εκ τούτου εξοριστήκαμε  από την Εδέμ και από την αγκαλιά της μαμάς και του μπαμπά (επί μητριαρχίας ήταν μαμά , επί πατριαρχίας έγινε μπαμπάς και απέκτησε και λευκή γενειάδα).
Ξέρετε έχω δει πολλές περιπτώσεις ανθρώπων που υποφέρουν και αγωνίζονται  να ξεπεράσουν τα τραύματα που τους δημιούργησε, κυρίως η οικογένειά τους. Μία περίπτωση όμως,  είναι ιδιαίτερα τραυματική και μέχρι στιγμής δεν έχω δει κανένα από τα θύματά της να έχει καταφέρει να δεχτεί και να αγαπήσει τον εαυτό του. Και μιλάω για όλους αυτούς  που για τον ένα η τον άλλο λόγο αισθάνθηκαν ότι δεν αγαπήθηκαν από την μάνα τους. Από την γυναίκα που τους έφερε σε αυτό τον κόσμο. Η τρύπα παραμένει  ορθάνοιχτη μέσα τους και τους απομυζεί  το μυαλό και την ψυχή τους, αφού μέχρι και την τελευταία μέρα της ζωής τους πιστεύουν ότι αυτοί φταίνε που δεν ήταν αρκετά καλοί και που γιαυτό τον λόγο δεν τους αγάπησε  η μανούλα. Διότι η μανούλα είναι πάντα τέλεια. Σωστά;  Ε όχι βέβαια!!  Οι μανούλες είναι ενίοτε και συναισθηματικά ευνουχισμένες και δεν καταφέρνουν να αγαπήσουν τα παιδιά που έφεραν στον κόσμο.  Πώς να το κάνουμε δηλαδή;
Διότι αυτοί οι Annunaki που μας κάνανε  την χάρη να μας δημιουργήσουν μέσα σε ένα σωλήνα, μόνο τέλειοι δεν ήταν. Σκληροί και ενίοτε απάνθρωποι,  παιδεύανε και τιμωρούσαν τους ανθρώπους, τους έσπερναν την διχόνοια και έτσι τους κυβερνούσαν κρατώντας τους παντοτινά  υπόδουλους (Μετά που μείναμε μόνοι μας είχαμε μάθει καλά το μάθημα μας και η εκάστοτε εξουσία το επαναλαμβάνει πιστά έως και σήμερα).  Και όταν ο Προμηθέας, λέει η ιστορία,   λυπήθηκε τους ανθρώπους και τους έδωσε τη φωτιά, οι Θεοί τον τιμώρησαν με τον γνωστό σε όλους μας τρόπο.. 
Προηγουμένως βέβαια οι Annunaki είχαν προλάβει να δημιουργήσουν τους Γίγαντες  (υπερφυσικούς ανθρώπους), αφου προφανώς χρειαζόντουσαν μερικά καλά τρακτέρ  για τις πολύ βαριές δουλειές και  τους οποίους κατόπιν εξόντωσαν μετά από μια αποτυχημένη επανάστασή τους.
Όσο για αυτούς που ήρθαν να εγκατασταθούν στον Ελληνικό χώρο, δεν μπορούμε να πούμε ότι σε βάθος χρόνου τα πήγαν και άσχημα. Υπήρχε μια ισορροπία μεταξύ του καλού και του κακού και υπήρχαν και ηθικά διδάγματα. Υπήρχε ένας Άρης  βέβαια που έσκουζε συνεχώς για αίμα και εκδίκηση, αλλά υπήρχε και μια Αθηνά  που τον έβαζε συχνά στην θέση του. Και σαν η πιο σοφή από το ασκέρι είχε την πιο τιμητική θέση δίπλα στον  πατέρα της, ο οποίος βέβαια  δεν παρέλειπε να καρφώνει συχνά πυκνά,  ότι εξαιρετικά όμορφο εκινείτο στα περίχωρα…   Και ας μην ξεχνάμε και την Άρτεμη , τον Απόλλωνα και την Αφροδίτη. Είχε πλάκα τελικά η ομήγυρης.  Τι τους έκανε αυτούς τους δώδεκα λίγο καλύτερους από τους υπόλοιπους;  Δεν μπορώ να σκεφτώ τίποτα άλλο από το απίστευτο ελληνικό φως. Που και τους θεούς ακόμα επηρεάζει και μεταμορφώνει προς το καλύτερο..
Ο Ποσειδώνας βέβαια και ο αδερφός του, κάποια στιγμή μετοίκησαν  και δημιούργησαν την Ατλαντίδα και την Λεμουρία αντίστοιχα. Και εκεί αναπτύχθηκαν δύο εξαίρετοι πολιτισμοί, απίστευτα προηγμένοι. Βέβαια η Ατλαντίδα κάποια στιγμή ερωτεύτηκε το φως και την δύναμη της και υπέπεσε στο αμάρτημα της αλαζονείας.  Και ξεκίνησε πόλεμο με τα υπόλοιπα έθνη με σκοπό να κυριαρχήσει σε όλη τη γη. Κέρδισε τους πάντες , αλλά η αγαπημένη του Ποσειδώνα ηττήθηκε από την αγαπημένη της Αθηνάς. Οι κάτοικοι της Αθήνας αποδείχτηκε για άλλη μια φορά πόσο σοφά έπραξαν όταν διάλεξαν για προστάτιδα τους την Αθηνά και όχι τον Ποσειδώνα.. Και δεν έφτανε που έχασαν τον πόλεμο,  αλλά ακολούθησε και ο τελευταίος γνωστός Κατακλυσμός, κοντά εντεκάμιση  χιλιάδες χρόνια πριν, που εξαφάνισε από προσώπου γης  και την Ατλαντίδα και την Λεμουρία.    
Τι συνέβη λοιπόν αλήθεια με τους Annunaki;  Γιατί ενώ γνωρίζανε  ότι επίκειται ο κατακλυσμός και η καταστροφή τους , δεν μπήκανε στον πρώτο δίσκο να την κάνουνε για την πατρίδα τους;  Και δεν μιλάω για τον Nibiru,  γιατί αυτός σίγουρα δεν μπορούσε να είναι ο πλανήτης τους.  Ο Nibiru είναι πολύ αφιλόξενος  πλανήτης, για να αναπτυχθεί ζωή εκεί, λόγω της  απίστευτα μακρινής τροχιάς του από τον ήλιο.  Η σύγκρουση που τον έστειλε σε αυτή την τόσο μοναχική τροχιά πρέπει να συνέβη πριν ακόμα και από την δημιουργία της Γης μας. Ίσως μάλιστα η Γη που κατοικούμε και η Σελήνη που βλέπουμε να ήταν τα αποτελέσματα αυτής της σύγκρουσης. Άρα κατά τα τελευταία πεντέμισι δισεκατομμύρια  χρόνια ο Nibiru, μετά την πρόσκρουση του στον άλλο πλανήτη και την μοναχική τροχιά που ακολούθησε,  σίγουρα αποκλείεται να αποτέλεσε το γενέθλιο  έδαφος για τους Annunaki.
Βέβαια αυτό είπαν  στους Σουμέριους και κανείς δεν βρέθηκε να τους διαψεύσει. Αλλά γιατί να πούνε ψέματα;  Από κάποιες πλάκες των Σουμερίων, που απ’ότι  φαίνεται  αποτύπωναν τους αστέρες του Σείριου,  είναι πολύ πιθανόν οι Annunaki να προέρχονται από κει.  Ίσως λοιπόν ο  Nibiru δεν ήταν τίποτα άλλο πάρα ένας απομονωμένος τόπος εξορίας για αυτούς που έφτασαν στη γη μας.  Από εκεί κάποια στιγμή είναι πιθανόν, καθώς  ο πλανήτης τους πλησίασε τους υπόλοιπους πλανήτες,  να μετοίκησαν αρχικά στον Άρη, που μέχρι πριν μερικές χιλιάδες χρόνια δείχνει να μπορούσε να συντηρήσει ζωή και που επάνω του οι γήινοι δορυφόροι έχουν αποκαλύψει σημάδια άγνωστου πολιτισμού. Κατόπιν ακολούθησε η  τελευταία τους μετοίκηση στη Γη. Αν λοιπόν έτσι έχουν τα πράγματα τότε οι Annunaki  μετά την Γη, δεν είχαν πλέον πουθενά να πάνε.  Μπορεί ακόμα και με το πλήρωμα του χρόνου και με τις συνεχείς επιμειξίες τους με τους ανθρώπους, να αδυνατίσανε σαν όντα και σιγά σιγά να έσβησαν. Ποιος μπορεί να πει με σιγουριά;
Βέβαια άφησαν εμάς πίσω να ταλαιπωρούμαστε και να προσπαθούμε για την σωτηρία της ψυχής μας..  Αν και βέβαια ακόμα και την επιβίωση μας επάνω στη γη την κάνουμε όλο και δυσκολότερη. Πόνος και δάκρυα μας ακολουθούν από την μέρα που δημιουργηθήκαμε. Και φαίνεται ότι κάποιοι εκεί  έξω μας παρακολουθούν και μας συμπονούν για την κατάντια μας και για τον αγώνα που δίνουμε.  Γιατί αισθάνονται και οι ίδιοι υπεύθυνοι για το πείραμα των  συμπολιτών τους  και το αποτέλεσμα του, που είμαστε εμείς. Οι ίδιοι, μέσα στο τελευταίο μισό εκατομμύριο  χρόνια η και περισσότερο,  που έχουν περάσει  από τότε που οι  πρώτοι Annunaki  αντίκρισαν  τον πλανήτη μας, πρέπει να έχουν εξελιχτεί αρκετά ώστε να μπορούν να ταξιδεύουν σε μια άυλη μορφή. Στα δικά μας μάτια θα μοιάζουν σαν άγγελοι.
Εμείς σαν άνθρωποι ψάχνουμε τον Μεσσία που θα έρθει να μας σώσει, αλλά δυστυχώς Μεσσίας δεν υπάρχει. Και δεν χρειάζεται βέβαια. Γιατί ακόμα και μεταλλαγμένοι  να είμαστε,  αποτελούμε μέρος της δημιουργίας.  Και σαν τέτοιο,  από την ώρα που γεννιέται ο  κάθε άνθρωπος,  μεταφέρει μέσα του την δύναμη του Ενός Δημιουργού και με αυτή την δύναμη οφείλει να δουλέψει. Ο Δημιουργός δεν θα ασχοληθεί μαζί του ξανά σε προσωπικό επίπεδο. Οπότε μόνο εμείς  μπορούμε να σώσουμε τον εαυτό  μας και κανείς άλλος. Όταν λοιπόν χρειαζόμαστε βοήθεια δεν έχουμε παρά να χρησιμοποιούμε τα όπλα που μας δόθηκαν. Ένα από τα πιο σημαντικά είναι οι ερωτήσεις. Ρωτάμε και από μέσα μας έρχονται οι απαντήσεις. Βλέπετε για κάθε ερώτημα που κάνουμε , μπροστά μας αιωρείται και μια απάντηση, που περιμένει το κατάλληλο ερώτημα για να εμφανιστεί.  Όταν αυτό   συνεχιστεί για αρκετά μεγάλο χρονικό διάστημα, τότε ο άνθρωπος ανακαλύπτει έκπληκτος  ότι  μπορεί να πραγματοποιήσει οτιδήποτε μπορεί να περάσει από το μυαλό του. Οτιδήποτε. Αλλιώς δεν θα μπορούσε να το σκεφτεί. Και όταν είναι έτοιμος  να πραγματώσει το αδύνατο, αυτό σημαίνει ότι έχει φτάσει πλέον στη Θέωση.
Αλλά  όλοι οι άνθρωποι δυστυχώς δεν ήμαστε ίδιοι και μοιάζει αδύνατο να φτάσουμε όλοι μαζί στην ίδια συνειδητότητα .  Ο χρόνος βέβαια  είναι κάτι το σχετικό και οι διαστάσεις  επίσης.  Το πέρασμα για αρκετούς από  τους ανθρώπους , από την υλική Τρίτη διάσταση, στην πνευματική Πέμπτη, ίσως υποβοηθηθεί και από αυτούς που μας συμπονάνε. Ο χρόνος θα δείξει... J

Τρίτη 21 Δεκεμβρίου 2010

Πλούτος και σοφία: Μπορούν να συμβαδίσουν;

Πως θα αντιμετωπίσει η Ελλάδα τις πραγματικά

δύσκολες εποχές που έρχονται;  Μήπως ζητώντας

την γνώμη “σοφών “ οικονομολόγων, όπως κάνει

ο πρωθυπουργός μας και που την γνώμη τους ως

πανάκεια στα προβλήματά μας,  μας σερβίρουν

όλα τα μέσα μαζικής ενημέρωσης, εστιάζοντας

στην πείρα, τις εξαιρετικές σπουδές τους και την

σοφία που έχουν αποκομίσει από την

ενασχόληση τους επί μακρόν,  με  τα μεγαλύτερα

χρηματοοικονομικά ιδρύματα του πλανήτη;  Μα

πως είναι δυνατόν κάποιος να γίνει σοφός, όταν

καταναλώνει τον περισσότερο χρόνο της ζωής

του, σκεφτόμενος και αναλύοντας το χρήμα; 

Είναι ποτέ δυνατόν ένας άνθρωπος να γίνει

σοφός όταν ασχολείται με κάτι που ο ίδιος

δημιούργησε για να εξυπηρετεί απλά τις ανάγκες

του  και άρα  είναι κατώτερο του ιδίου;

Ο άνθρωπος γίνεται καλύτερος  και σοφότερος 

 όταν αφιερώνει τον χρόνο του στο να κατανοήσει

το σύμπαν στο οποίο ζει, να γνωρίσει  τον εαυτό

του και άρα τους άλλους συνανθρώπους του και

να δώσει υπόσταση μέσα του σε έννοιες που αν

δεν ψηλαφιούνται  από την ψυχή, παραμένουν

απλά αφηρημένες έννοιες ( ταπεινοφροσύνη,

ελευθερία, αγάπη). Αν αυτές οι έννοιες δεν

αποκτήσουν υπόσταση μέσα του, τότε ο

άνθρωπος είναι μοιραίο να   παραμείνει έρμαιο

των παθών του και να μην μπορέσει ποτέ να

σταθεί όρθιος στα πόδια του.

Όταν λοιπόν αυτός ο κόσμος διοικείται από

υλιστές ανθρώπους,  που πρωταρχικός τους

σκοπός είναι η αύξηση του πλούτου και της

δύναμης που αυτός φέρνει και  με οποιοδήποτε

κόστος,  τότε καλό θα είναι  να γνωρίζετε ότι η

Δημοκρατία   και η ίδια η Γη μας, βρίσκεται σε

κίνδυνο.  

Δεν είναι τυχαίο όταν ο Χριστός ανέφερε ότι πιο

εύκολα μπορεί να περάσει μια καμήλα μέσα από

μια βελόνα , παρά ένας πλούσιος στον

Παράδεισο. Και πώς να γνωρίσει τον Παράδεισο,

αφού το κυνηγητό του χρήματος θα τον έχει

αποπροσανατολίσει  και στο τέλος η ψυχή του θα

έχει δηλητηριαστεί και θα έχει καλυφτεί από ένα

στρώμα πίσσας, όπως τα   πνευμόνια ενός 

πολύχρονου καπνιστή;

Ο κύριος πρωθυπουργός λοιπόν δεν μπορεί να

μεταφέρει καμία  λύση στο πρόβλημα της

πατρίδος μας. Γιατί είναι και ο ίδιος μέρος του

αρρωστημένου κυκλώματος που έφερε την

Ελλάδα στη θέση που είναι σήμερα. Διότι αν δεν

ήταν, θα είχε φροντίσει να επιστρέψει ο κύριος

Τσοχατζόπουλος και όλοι οι άλλοι  σαν και

αυτόν,  τα είκοσι και πλέον πολύτιμα ακίνητα 

που απέκτησε στα τριάντα  χρόνια της

ενασχόλησης του με την πολιτική στην Ελλάδα,

που ο μισθός του βουλευτή σίγουρα δεν τα

δικαιολογεί.  Και από ότι θυμάμαι όταν

επέστρεφε από την Γερμανία για να ξεκινήσει την

πολιτική του καριέρα δίπλα στον Ανδρέα

Παπανδρέου,  το μόνο που είχε ο κύριος

Τσοχατζόπουλος  ήταν το σπασμένο σαραβαλάκι

που με το ζόρι τον μετέφερε πίσω στην

πατρίδα.  Η μήπως κάνω λάθος;

Ένα κράτος για να διοικηθεί σωστά  και άρα να

έχει χαρούμενους πολίτες, πρέπει να είναι

κράτος δικαίου. Άρα αυτό είναι το πρώτο που

πρέπει να απαιτήσουμε. Να τηρούνται οι νόμοι.

Από όλους.

Αυτό που πρέπει να κατανοήσουμε είναι ότι ο

μεγάλος πλούτος των λίγων είναι ανήθικος και

επικίνδυνος.  Βέβαια ο καθένας έχει δικαίωμα να

κάνει ότι θέλει με την ζωή του. Δική μας

προτεραιότητα είναι να ζητήσουμε το καλύτερο

για την πατρίδα και τον κόσμο μας. Που σημαίνει

ότι προστατεύουμε το πολίτευμα μας,  μη

εκλέγοντας σε δημόσια αξιώματα τους πολύ

πλούσιους (βλέπε Μπερλουσκόνι), εφόσον

πλούτος και ηθική  ποτέ δεν είχαν  αρμονική

σχέση...  Πρέπει να θεωρείται αυτονόητο ότι

πολιτικός που αύξησε την περιουσία του κατά την

παραμονή του στα έδρανα της βουλής και χωρίς

να μπορεί να δικαιολογήσει αυτή την αύξηση, θα

πρέπει να την επιστρέφει πάραυτα στο κράτος

και να τιμωρείται αναλόγως.   

Θα πρέπει να γίνει κατανοητό ότι ένα δίκαιο

φορολογικό νομοσχέδιο στηρίζεται στο ότι,  όσο

αυξάνει ο πλούτος κάποιου, θα πρέπει να

αυξάνει και το ποσοστό του φόρου  που

πληρώνει προς το κράτος. Μεγάλο μέρος αυτών

των  φόρων θα πρέπει να πηγαίνουν

αποκλειστικά στην προσπάθεια ανέλκυσης των

φτωχών στρωμάτων, ώστε να κλίνει η ψαλίδα

μεταξύ φτωχών και πλουσίων. Δηλαδή  δωρεάν

παιδεία  και εργασία προς τα φτωχότερα

στρώματα,  ώστε  γενιά με γενιά να  καλυτερεύει

η θέση τους. Μια μεγάλη και ισχυρή μεσαία τάξη

είναι το ζητούμενο για ένα καλύτερο μέλλον σε

μια κοινωνία. Όπου κατέρρευσε η μεσαία τάξη, ο

μεγάλος χαμένος ήταν το ίδιο το κράτος. Για να

βοηθήσουμε λοιπόν το κράτος να ορθοποδήσει 

μπρος σε μια δύσκολη κατάσταση,  αυξάνουμε 

 τις εισφορές των πλουσίων και σίγουρα ποτέ δεν

πετσοκόβουμε  τα εισοδήματα  των φτωχότερων

τάξεων,  οδηγώντας τους στην απόγνωση και στην

οργή… Αυτό μοιραία οδηγεί πάντα στην

επανάσταση και σε χειρότερη καταστροφή. Η

ιστορία είναι για να μαθαίνουμε από τα λάθη του

παρελθόντος  και εμείς σαν λαός δόξα σοι ο Θεός

έχουμε πολύ  πλούσια ιστορία. Ας την

χρησιμοποιήσουμε λοιπόν προς όφελος  μας..

 Δεν χρειάζεται και ιδιαίτερη ευφυΐα  για να

καταλάβει κάποιος πολιτικός  πιο είναι το σωστό

και να αναλάβει δράση. Από ότι φαίνεται  όμως

ακόμα και αν υπάρχει η σχετική ευφυΐα, δεν

υπάρχουν πια τα ιδανικά,  εφόσον το χρήμα

διέφθειρε τις συνειδήσεις τους, καθώς δεν  

υπήρξαν ποτέ τόσο ευφυείς και δυνατοί ώστε να 

διακρίνουν  πια είναι αυτά,  που πραγματικά

έχουν αξία  σε αυτή την ζωή.  Γιαυτό ίσως και

εμείς θα έπρεπε να τιμάμε και να απαιτούμε να

συμμετέχουν στα κοινά,  αυτοί που είναι

καλύτεροι από εμάς  και όχι αυτοί που μας

μοιάζουν  και άρα θα μας κάνουν όλα τα χατίρια

(καταπατώντας τους νόμους) στην πρώτη

δυσκολία..

Τα σημαντικά για την ανάπτυξη του ανθρώπου

έχουν ειπωθεί από πάρα πολύ παλιά. Παν μέτρο

άριστον,  ήταν ένα από αυτά.  Ας δώσουμε λοιπόν

στο χρήμα το βάρος που του πρέπει και  ας

πορευτούμε με αυτά τα ιδανικά,  που θα μας

βοηθήσουν να γίνουμε καλύτεροι  και πιο

ευτυχισμένοι Άνθρωποι.

Δευτέρα 6 Δεκεμβρίου 2010

Ο πάπας Βενέδικτος εκέκραξεν...

 Ο πάπας Βενέδικτος (και μαζί του βέβαια συμφωνεί και η μέγιστη πλειοψηφία των Ελλήνων Ιεραρχών - Άνθιμος κτλ), δήλωσε στο νέο του βιβλίο ότι  «η ομοφυλοφιλία  είναι άδικη, αντίθετη στο θέλημα του Θεού και ασύμβατη με το λειτούργημα των ιερωμένων. Η ομοφυλοφιλία παραμένει κάτι αντίθετο στην ίδια την ουσία αυτού που ήθελε ο Θεός εξαρχής».
Μάλιστα… καλά,  ενάμιση δισεκατομμύριο Χριστιανοί (και άλλοι τόσοι Μουσουλμάνοι και Ιουδαίοι)  υπακούουν στα κελεύσματα  ορισμένων ξεμωραμένων γέρων,  που τολμάνε να  ισχυρίζονται δημοσίως  ότι αυτοί ξέρουν καλύτερα από το Θεό, πια είναι η ουσία που ήθελε ο ίδιος εξαρχής και δεν τους κλείνουν κατευθείαν στο τρελλοκομείο;  Διότι πέστε μου,  ποιος λογικός άνθρωπος μπορεί να πιστέψει, ότι η ομοφυλοφιλία θα υφίστατο στο ανθρώπινο είδος, όπως και στο υπόλοιπο ζωικό βασίλειο, αν ο μεγαλοδύναμος, τέλειος και παντοδύναμος Θεός δεν την ήθελε εξαρχής;
Σύμφωνα με το σκεπτικό των αγαπητών ιεραρχών μας , αλλά  και του πάπα ( δια της εις άτοπον απαγωγής), η ο Θεός δεν είναι παντοδύναμος και η τέλεια αγάπη,  η δεν υφίσταται απλώς. Διότι,  ότι είναι ένας ηλίθιος, αποτυχημένος και ξεμωραμένος γέρος, που τάκανε μπάχαλο γενικώς με την δημιουργία,  όπως ισχυρίζονται αυτοί που μιλούν  με τόση παρρησία   εν ονόματί  του,  ε  τι να σας πω, αδυνατώ να το συλλάβω!

Τετάρτη 24 Νοεμβρίου 2010

Οι εκλεκτές φυλές και οι "εκλεκτές" θρησκείες

Δεν είναι αλήθεια ότι όλοι οι άνθρωποι είμαστε ίδιοι. Το αντίθετο.  Υπάρχουν άνθρωποι, η  φυλές,  η ακόμα και ομάδες ανθρώπων που είναι πιο ώριμοι από τους υπόλοιπους. Το μυστικό είναι πάντα ο πόνος. Δεν περιμένουμε εμείς μετά από 40-50 χρόνια ειρήνης και καλοπέρασης να είμαστε το ίδιο ώριμοι με τους Ιρακινούς, που τα τελευταία χρόνια περάσανε κυριολεκτικά  μέσα από την κόλαση. Η λέξη αφόρητος πόνος είναι νομίζω πολύ μικρή για να μεταφέρει το συναίσθημα που νιώθει ένας πατέρας η μια μάνα, που μαζεύει από τον δρόμο τα διαμελισμένα κομμάτια του παιδιού τους..
Μέσα στους αιώνες υπήρχαν σταθερά,  δύο «φυλές» ανθρώπων, που ξεπέρασαν σημαντικά σε ωριμότητα τις υπόλοιπες. Η μία είναι οι Εβραίοι. Από την στιγμή που κατηγορήθηκαν για τον θάνατο του Ιησού και οι Χριστιανοί γίνανε η κυρίαρχη θρησκεία στην Ρωμαϊκή  αυτοκρατορία και αργότερα σε όλα τα κράτη του δυτικού κόσμου, η μοίρα τους είχε σφραγιστεί. Φανταστείτε να έχουν περάσει πεντακόσια, εξακόσια η χίλια χρόνια μετά την θανάτωση του Ιησού και ενώ  εσύ μαζί με την αγαπημένη σου οικογένεια  κοιμάστε μακαρίως μέσα στο σπιτάκι σας,  ξαφνικά να εισβάλει μέσα μια ορδή έξαλλων Χριστιανών, με δάδες στα χέρια και να ουρλιάζουν :  «θα πεθάνετε όλοι σας δολοφόνοι του Χριστού!»
Το τι τραβήξανε αυτοί οι άνθρωποι επί αιώνες δεν λέγεται. Εκεί που ζούσανε ειρηνικά σε ένα μέρος, κάνοντας όποια δουλειά τους επιτρέπανε (συνήθως εμπόριο, πράγμα που δεν τους χάλαγε καθόλου, μια που οι Χριστιανοί θεωρούσαν ατιμωτικό να ασχοληθούν με την παραγωγή  χρήματος η όπως στην Αγγλία που κάποια εποχή επιτρεπόταν μόνο στους Εβραίους να δανείζουν χρήμα και να κερδίζουν  από την τοκογλυφία (εξ ου και η μεγάλη παράδοση των Εβραίων τραπεζιτών στους επερχόμενους αιώνες σε όλη την  Δυτική Ευρώπη και την Αμερική), τους ερχόταν ένα φιρμάνι κατακούτελα,  που τους διέταζε να ξεκουμπιστούν από την Αγία Χριστιανική χώρα τους (βλέπε Ισπανία της αγαπητής Ισαβέλλας, όπου οι Εβραίοι κατοικούσαν εκεί,  αιώνες πριν την έλευση των Καστελάνων).
Ο πόνος ήταν συνεχής από την απίστευτη αδικία. Και ένας λαός, που η μόνη του συνεισφορά στον κόσμο, ήταν ένας Θεός απέραντης οργής και κακίας, με μότο, οφθαλμό  αντί οφθαλμού και οδόντα αντί οδόντος, που στο τέλος μοιραία αφήνει τους πάντες τυφλούς,  έφτασε ειδικά στους τελευταίους δύο αιώνες να χαρίσει  στην ανθρωπότητα αρκετά  από τα λαμπρότερα πνεύματά  της. Και μάλιστα σε όλους ανεξαιρέτως τους τομείς. Και όλα αυτά τα όφειλαν  στο συνεχές κυνηγητό, το άδικο μίσος και την απόρριψη των Χριστιανών,  που σαν αλαζόνες, θεωρούσαν πάντα ότι ήταν ανώτερα πλάσματα και οι Εβραίοι απλά γουρούνια. Βέβαια σήμερα τα «γουρούνια»  έχουν φέρει την κατάσταση τούμπα  και παίζουν στα δάκτυλα τους μικρούς αγαθιάρηδες Χριστιανούς.
Αλλά βέβαια αυτή η αλαζονεία του ανώτερου οδήγησε τα Χριστιανικά έθνη να διαπράξουν τα μεγαλύτερα εγκλήματα εναντίον άλλων εθνών. Και έτσι οι Ισπανοί ξεπάστρεψαν δεκάδες εκατομμύρια  Ινδιάνους, οι Άγγλοι οτιδήποτε κινείτο σε όλα τα μήκη και τα πλάτη της Γής, οι Γάλλοι μακέλεψαν την Αλγερία και την Ινδοκίνα και οι Γερμανοί σαν πραγματικοί  Άριοι κάνανε τα φοβερότερα εγκλήματα όπου και αν πατήσανε.  Και προχωρήσανε και σε τρείς γενοκτονίες, αυτές των Εβραίων, των Ρομά και των ομοφυλόφιλων. Σε αυτούς τους τελευταίους θα επανέλθουμε σε λίγο.
Βλέπετε η Αλαζονεία όταν δεν ελέγχεται και αφεθεί να καταλάβει τον Άνθρωπο, γίνεται η χειρότερη μάστιγα του, διότι  τον αποκόπτει   από την συνείδηση του και εν τέλει τον αφήνει ως  κύμβαλο αλαλάζων,  όπου η ψυχή δεν έχει πια καμία  θέση.  Δεν μπορώ να φανταστώ τρομερότερη πληγή να κτυπάει ένα ανθρώπινο πλάσμα.

Αλλά ήρθε η ώρα να  μιλήσουμε για την δεύτερη  ώριμη φυλή της ανθρωπότητας. Μόνο που αυτή,  λόγου του απίστευτου συνεχούς πόνου, της  βαρβαρότητας και της απίστευτης αδικίας  που υφίστατο σε εξουθενωτικό ρυθμό διαμέσου των αιώνων, ξεπέρασε τους πάντες σε ωριμότητα, εξυπνάδα, πνεύμα και τεχνικές παραπλάνησης. Βέβαια πάρα πολλοί  πληρώσανε με μεγάλο προσωπικό κόστος, με  το τίμημα της μοναξιάς και της κατάθλιψης. Παρήγαγε σε όλες τις εποχές,  απίστευτα ανθρώπινα όντα που λάμψανε στο στερέωμα με το εύρος των ταλέντων  και της κριτικής  σκέψης τους. Χωρίς αυτούς δεν μπορώ να διανοηθώ πως θα ήταν σήμερα ο κόσμος μας.  Φανταστείτε ένα κόσμο χωρίς τον Μέγα Αλέξανδρο  και  τον Αχιλλέα, την Σαπφώ και τον Αλκαίο, τον Αισχίνη και τον Πίνδαρο, τον Ευριπίδη  και τον Σοφοκλή,  τον Σωκράτη* και τον Πλάτωνα, Τον Ζήνωνα και τον Απολλόδωρο,  τον Καίσαρα και τον Μάρκο Αντώνιο, τον Κικέρωνα και τον Οκταβιανό, τον Τιβέριο και τον Τίτο, τον Αδριανό και τον Μάρκο Αυρήλιο, τον Οράτιο και τον Βιργίλιο, τον Οβίδιο και τον Σενέκα, τους απίστευτους   Λεονάρδο ντα Βίντσι και   Μιχαήλ Άγγελο,  τον Ντοναντέλλο και τον Νικόλα Μακιαβέλι,  τον  Ραφαέλ και τον Καραβάτζιο , τον  Φραγκίσκο  de Metel και τον  Μολιέρο, και βέβαια τον  Χένρυ τον  Δεύτερο και τον  Ριχάρδο τον Λεοντόκαρδο, τον  Εδουάρδο τον Δεύτερο και τον Ριχάρδο τον Δεύτερο, τον Μεγάλο Ουίλιαμ Σαίξπηρ και τον Άντονι  Μπέικον,  τον  Hoelderin και τον Έρασμο, τον Σαλαδίνο και τον Μωάμεθ τον κατακτητή, τον Ομάρ Καγιάμ,  και από τους νεώτερους τον Οράτιο Walpole και τον Λόρδο Μαουμπάντεν, τον Λόρδο Βύρωνα και τον Όσκαρ  Γουάιλντ,  τον DH  Λώρενς και  τον Λώρενς της Αραβίας,  τον Φόρστερ και την Βιρτζίνια Γουλφ , την Μαίρη Ρενώ και τον Τζόε Όρτον, τον Κρίστοφερ Άισεργουντ και τον  Νόελ Κάουαρντ,  τον Λώρενς Ολίβιε και τον Ντερκ Μπόγκαρντ,  τον Φράνσις Μπέικον,  τον Ντέρεκ Τζάρμαν  και  τον Φασπρίντερ,  για να πάμε στο Φρειδερίκο τον Μεγάλο της Πρωσίας και τον Λουδοβίκο της Βαυαρίας,  τον Κάισερ Γουλιέλμο τον Δεύτερο και τον Φρειδερίκο Κρούπ,  για να συνεχίσουμε με τον Πωλ Βερλέν και τον Αρθούρο Ρεμπώ,  τον Ζαν Κοκτώ και τον Ζαν Ζενέ,  τον Αντέ Ζίντ και τον Μαρσέλ Προύστ,  την Μαργαρίτα Γιουρσενάρ και τον Μισέλ Φουκώ,  τον Πήτερ Τσαϊκόφσκι και τον Σεργκέι Ραχμάνινοφ,  τον Βάσλαβ Νιζίνσκυ και τον Ρούντολφ Νουρέγιεφ,   την Βασίλισσα Χριστίνα της Σουηδίας και τον Χανς Κρίστιαν Άντερσεν, τον Φεντερίκο Γκαρσία Λόρκα και τον Τέννεση Ουίλιαμς, τον υπέροχο  Λουβοδίκο Βιτγκενστάιν,  τον Κωσταντίνο Καβάφη και τον Πιέρ Πάολο Παζολίνι, τον Χένρυ Τζέιμς και τον Χέρμαν Μέλβιλ,   την Έμιλυ Ντίκινσον και την Γερτρούδη Στάιν,  τον Τρούμαν Καπότε και τον Τζέιμς Μπάλντγουιν, τον Τζέιμς Ντιν και την Γκρέτα Γκάρμπο, τον Έρολ Φλιν και τον Γκάρυ Γκραντ,  τον Ρόκ Χάντσον και τον Τσάρλς Λώτον,   τον Τζόρτζ Κιούκορ και τον Λουκίνο Βισκόντι,  τον Μοντγόμερυ Κλιφτ και τον Ρίτσαρντ Μπάρτον,  τον Λιμπεράτσε και τον Λέοντα Μπερνστάιν,  τον  Αντυ  Γουόρχολ και  τον Ντέιβιντ  Χόροβιτς , αλλά και πόσες ακόμα χιλιάδες λαμπρών πνευμάτων, που τα ονόματα τους έφτασαν ως τις μέρες μας, παρόλο που αν αυτό γινόταν γνωστό τότε (ας πούμε κατά τον μεσαίωνα)  ήταν δυνατόν να τους στείλει κατευθείαν στο θάνατο.
Φανταστείτε λοιπόν πόσο μεγαλύτερο είναι το ποσοστό των  εξαιρετικών ανθρώπων  που δεν μάθαμε ποτέ την πραγματική τους φύση. Και έτσι θα μπορούσαμε να τους καταλάβουμε πολύ καλύτερα και να τους αναλύσουμε κάτω από ένα άλλο πρίσμα. Ναι. Μιλάω για τους ομοφυλόφιλους. Τους άρχοντες του πνεύματος που περπατήσανε όλους αυτούς τους  αιώνες πάνω στη γη , ειδικά από τότε που η θρησκεία της αγάπης κυριάρχησε πάνω στο δυτικό κόσμο,  σε δύσβατα δηλητηριώδη  σοκάκια και καταφέρανε να δημιουργήσουν για χάρη μας ένα πιο φωτεινό κόσμο. Πολλές φορές με το αίμα τους..  Δεν μπορώ καν να φανταστώ πως θα ήταν ο κόσμος μας χωρίς αυτούς.
Αυτά όμως δεν αποτελούν μόνιμες καταστάσεις. Όταν οι ομοφυλόφιλοι θα γίνουν πλήρως και ισότιμα αποδεκτοί από τις κοινωνίες τους, πράγμα που στην δύση έρχεται γοργά (όχι όμως και στην καθυστερημένη  Χριστιανική ορθόδοξη χώρα , όπου κάποτε έζησε ένας  Αχιλλέας  και ένας Πάτροκλος, η ένας Μεγαλέξανδρος και ένας Ηφαιστίωνας), τότε αυτό θα σηματοδοτήσει και το τέλος της υπεροχής τους. Θα γίνουν και αυτοί,  ακριβώς ίδιοι με τον  υπόλοιπο κόσμο.
Όσο για τους Εβραίους το ίδιο συμβαίνει και με αυτούς. Μετά από δύο ολόκληρες χιλιετηρίδες επιτέλους ηρεμούν.  Έχουν γίνει πλήρως αποδεκτοί από τα δυτικά κράτη και μάλιστα αντιμετωπίζονται ευνοϊκότερα από όλους τους άλλους (όπως σε ζητήματα  διεθνών πολιτικών αποφάσεων),  λόγω των τύψεων των δυτικών για όσα έχουν υποστεί ανά τους αιώνες και ειδικά στο τελευταίο παγκόσμιο πόλεμο από τους ναζί.  Έχουν την δική τους χώρα το Ισραήλ και στην Αμερική αποτελούν την κυρίαρχη  πολιτική δύναμη. Δεν τους εναντιώνεται κανείς. Και ενώ θα έπρεπε να ηρεμήσουν  πια και να ζήσουν  απολαμβάνοντας και αυτοί την ζωή τους και τους καρπούς της, δύο έννοιες τους δηλητηριάζουν την ψυχή. Σιωνισμός και ορθόδοξος Ιουδαϊσμός. Και ενώ τα είχαν όλα, άρχισαν να μπαίνουν στον ένα πόλεμο μετά τον άλλο, κλέβοντας την γη αθώων ανθρώπων, εκτελώντας επί χρόνια ένα σχέδιο πλήρους εξόντωσής τους, προσπαθώντας να ολοκληρώσουν την γενοκτονία ενός λαού, δείχνοντας απίστευτα μικρή μνήμη σε όλα τα εγκλήματα ιδίας φύσεως που οι άλλοι είχαν διαπράξει απέναντί τους.
Όσο για τους φανατικούς Ορθόδοξους Εβραίους,  βγάλανε ως λάβαρο τον απίστευτο  Θεό τους, αλαλάζοντας και ορμώντας με ανανεωμένο μίσος σε μια μάχη χωρίς τέλος που βέβαια πάλι θα τους αφήσει στο τέλος τυφλούς. Τι να πω; Μοιάζει ότι αυτός ο λαός καταδιώκεται από μια κατάρα. Δεν μπορεί να βρει τρόπο  να αποδεχτεί και να αγαπήσει τον εαυτό του. Συλλογικά παραμένει ένας λαός βουτηγμένος μέσα στο μίσος. Είναι απίστευτο πως ένας άθλιος Θεός που τον εφηύρανε   τρεισήμισι  χιλιάδες χρόνια πριν, όταν έβοσκαν τα κατσίκια τους στα άνυδρα βουνά, συνεχίζει να τους εμπνέει και να τους καθορίζει την ζωή σε τέτοιο βαθμό, στην σημερινή εποχή.
Το χειρότερο  επίτευγμα των Εβραίων,  είναι δυστυχώς ότι δηλητηριάσανε ανεπανόρθωτα την ανθρωπότητα,  με την δημιουργία ενός Θεού χωρίς αγάπη  για τον  άνθρωπο. Και αυτό γιατί,  παίρνοντας σειρά ο Χριστιανισμός,  το φαινόμενο εξαπλώθηκε σε  όλο τον δυτικό κόσμο, αφού οι Έλληνες επιτρέψανε να εισδύσει στα σπίτια τους ο Θεός της αγάπης και μετά από κάποιους αιώνες αυτός  που έμεινε να διοικεί σε όλο τον Δυτικό κόσμο και στην Ελλάδα,   ήταν ο Θεός τιμωρός της  παλαιάς Διαθήκης.  Βλέπετε  ο Θεός της αγάπης δεν προσφέρεται για εκμετάλλευση. Και οι Γραμματείς  και Φαρισαίοι σκοπό έχουν,  να μετατρέπουν πάντα τον οίκο του Θεού σε οίκο εμπορίου. Και για να το καταφέρουν αυτό χρειάζεται να κρατάνε τρομοκρατημένους τους πιστούς. Έτσι ελέγχονται καλύτερα και αποδίδουν πολύ περισσότερο. 
Με την έλευση και του Ισλαμισμού, όπου ο Θεός τιμωρός  κυριαρχεί και είναι  απόλυτα ορατός (παρόλα τα της ευσπλαχνίας που ακούγονται εδώ και εκεί),  το κακό άπλωσε σιγά- σιγά τα πλοκάμια του πάνω σε όλο τον κόσμο και το σκοτάδι κατέκλυσε την ανθρωπότητα.  Σήμερα  οι τρείς αδερφές  (Ιουδαϊσμός, Χριστιανισμός και Μουσουλμανισμός),  αποτελούν μια πραγματική μάστιγα για όλο τον  πολιτισμένο κόσμο. 

Θα ήταν σωστό στις δύο εξαιρετικά ανεπτυγμένες ομάδες να αναφέρουμε και τους Ρομά, αυτούς τους για αιώνες περιπλανώμενους Ινδούς της Ευρώπης. Θα σας δώσω μόνο ένα παράδειγμα. Πριν αρκετά   χρόνια είχα πάει να διασκεδάσω σε ένα κέντρο στου Ψειρή με τους φίλους μου. Σε κάποια στιγμή με πλησίασε μια Ρομά με λουλούδια και μέσα σε ελάχιστα δευτερόλεπτα και χωρίς καλά-καλά να καταλάβω τι συνέβη της είχα δώσει 25 Ευρώ, ενώ δεν είχα καμία διάθεση να της δώσω ούτε ένα. Την κοίταγα,  που έφευγε χαμογελώντας,  με ορθάνοικτα από την κατάπληξη μάτια, καθώς αγωνιζόμουν να καταλάβω  πως ένα εφτάχρονο κορίτσι,  αποδείχτηκε τόσο πολύ πιο εύστροφο  και έξυπνο από μένα, ώστε να με αγοράσει και να με πουλήσει μέσα σε ελάχιστα δευτερόλεπτα. Αλλά αυτό συμβαίνει όταν ένα παιδάκι από την ηλικία των δύο και τριών χρόνων μεγαλώνει στο δρόμο, παρατηρώντας τις αντιδράσεις και τον χαρακτήρα  των υποψήφιων πελατών. Φανταστείτε το λαμπρό μέλλον που θα μπορούσαν να είχαν αυτά τα παιδιά αν σπούδαζαν σε κλάδους όπως η ψυχιατρική, η ψυχολογία η η κοινωνιολογία. Βέβαια τότε τα δικά τους παιδιά θα μεγάλωναν προστατευμένα σε ένα σπίτι και το τάλαντο των γονέων δεν θα μεταβιβαζόταν στα ίδια.
Τέλος αξίζει να μιλήσουμε και για μια άλλη ομάδα μόνο που αυτή δεν είναι τόσο περιορισμένη. Για την ακρίβεια αποτελεί πάνω από το μισό πληθυσμό όλου του πλανήτη. Και βέβαια πρόκειται για τις γυναίκες, που από τότε που κάποιες χιλιετίες πριν οι άνδρες επιβάλανε την πατριαρχία στο κόσμο, αυτές για να αντέξουν στην ανώτερη σωματική δύναμη των αρσενικών και την απόλυτη και βάρβαρη κυριαρχία που εξασκούσαν επάνω τους, άρχισαν για άμυνα να αναπτύσσουν το ισχυρότερο όπλο που είχαν. Τον εγκέφαλο τους. Και έγιναν πολύ ποιο έξυπνες από τους άνδρες, ώστε να έχουν καταφέρει να τους ελέγχουν χωρίς αυτοί να το αντιλαμβάνονται καν..
 Και ενώ στις προηγούμενες ομάδες μοιάζει πια,  αργά η γρήγορα να πλησιάζει ο καιρός της ισορροπίας, εδώ δυστυχώς, σε μεγάλο μέρος του κόσμου,  δεν διαφαίνεται καμία αλλαγή  για πολλά-πολλά ακόμα  χρόνια.  Αν και ποτέ δεν ξέρει κανείς τι  μπορεί να επιφυλάσσει το μέλλον..

Πριν ολοκληρώσουμε αυτή την μικρή ιστορία,  θα ήθελα να κάνω άλλη μια στάση στην αγαπημένη μου χώρα την Ελλάδα. Βλέπετε τα τελευταία χρόνια με απασχολεί  ιδιαίτερα το πώς η χώρα που χάρισε τα φώτα της και τον απίστευτο πολιτισμό της σε όλο τον υπόλοιπο κόσμο, βρέθηκε η ίδια δυόμιση χιλιάδες χρόνια μετά να είναι τόσο πίσω πολιτισμικά και να ζει τον δικό της μεσαίωνα. Και κάποιες σκέψεις περάσανε από το μυαλό μου. Βλέπετε η Ελλάδα καθώς παρήκμαζε είχε την κακή τύχη να κατακτηθεί από τους Ρωμαίους, που θεωρήσανε πιο πρέπον στα θέατρα της,  να παίζονται    θεάματα με υπέροχα αφρικανικά θηρία και αλαλιασμένους δούλους , που σίγουρα ήταν πολύ πιο ενδιαφέροντα από τα έργα  του Σοφοκλή και του Ευριπίδη, που θα πρέπει να οδηγούσαν στον ύπνο τους δύσμοιρους Ρωμαίους πολίτες,  που είχαν την ατυχία να τα παρακολουθήσουν.
  Βέβαια οι Ρωμαίοι πάντα θαυμάζανε τους Έλληνες,  συνειδητοποιώντας την υπεροχή του πολιτισμού τους και υπήρξαν αρκετοί Ρωμαίοι αυτοκράτορες που δόξασαν την Ελλάδα με τα έργα τους,  με προεξέχοντα τον απαράμιλλο   Αδριανό,   που λάτρευε  όλα όσα εκπροσωπούσε  η Ελλάδα και ειδικά η Αθήνα και φρόντισε αυτή του την αγάπη να την επιδείξει με τον πιο εντυπωσιακό τρόπο. Εκείνη την εποχή οι Έλληνες κρατήσανε τις ιδέες τους, τα ιερά τους, τους Ολυμπιακούς και άλλους αγώνες τους , μια που τα περισσότερα τα μοιραζόντουσαν με τους Βάρβαρους Ρωμαίους που κοίταζαν να τους αντιγράψουν σε όλους τους πνευματικούς τομείς , αλλά και βεβαίως στην ασύλληπτη Ελληνική τέχνη.  Όση τουλάχιστον τους άφησαν  πίσω στην Ελλάδα.
Μου είπε κάποια φίλη πρόσφατα,  ότι όντως τα χειρότερα εγκλήματα γίνανε στον κόσμο  από τους καθολικούς και τους Προτεστάντες,  αλλά εμείς οι Ορθόδοξοι σαν πραγματικά πνευματικοί Χριστιανοί,  ποτέ δεν τους ακολουθήσαμε σε αυτόν  τον κατήφορο. Όντως έτσι συνέβη;  Για να δούμε τι ακριβώς συνέβη και με τους Ορθόδοξους Χριστιανούς..
Οι Ρωμαίοι οδηγούνται στην παρακμή και προτού το τεράστιο κράτος διαλυθεί εξ των ων συνετέθην, χωρίζεται στα δύο με την Ρώμη πρωτεύουσα της Δύσης πια και την Κωνσταντινούπολη της  Ανατολής. Σε αυτό το τμήμα υπαγόμασταν  και εμείς οι Έλληνες, που παρεμπιπτόντως όλοι οι πληθυσμοί μιλούσαν την γλώσσα μας,   αφού τα ελληνικά εκείνης της εποχής ήταν τόσο διαδεδομένα στην Ανατολή , όπως και τα Αγγλικά στον κόσμο σήμερα. Για να μην έχει το ανατολικό τμήμα την τύχη του Δυτικού, οι Ρωμαίοι αυτοκράτορες , με προεξέχοντα τον Κωνσταντίνο,  αποφασίζουν  να ομαδοποιήσουν όλους τους πολίτες της αυτοκρατορίας κάτω από μία θρησκεία και διαλέγουν τον Χριστιανισμό. Εξ αρχής το νεοσύστατο κράτος παλεύει να κρατήσει τα εδάφη του και όταν καταφέρνει προς στιγμήν να επεκταθεί σε  νέα εδάφη , αυτά είναι συνήθως άλλων Χριστιανικών χωρών όπως η Αρμενία και η Γεωργία.
 Όταν οι αυτοκράτορες σε συνεργασία με τους  Χριστιανούς επισκόπους αποφασίζουν να σαλμοποιήσουν  τον Χριστιανισμό,  ώστε να τον δεχτούν εύκολα και αυτοί που  πίστευαν  σε άλλες θρησκείες, οι Έλληνες,  που σαν πιο φιλοσοφημένοι και μορφωμένοι άνθρωποι   ήταν αυτοί που είχαν δεχτεί τα διδάγματα του Ιησού περί αγάπης και είχαν ανοίξει τις πόρτες τους στις νέες ιδέες,  αντιδρούν και  θεωρούνται άμεσα σαν εχθροί της Βυζαντινής αυτοκρατορίας. Οι Νεστοριανοί Μονοφυσίτες  θεωρούνται σχισματικοί και εξορίζονται από  την αυτοκρατορία. Αυτοί παίρνουν  μαζί τις βιβλιοθήκες τους και φτάνουν στην Περσία. Εκεί μεταφράζουν τα αρχαία ελληνικά κείμενα και οι Πέρσες παθαίνουν ένα απίστευτο σοκ με αυτά που διαβάζουν. Σιγά-σιγά  οι γνώσεις ταξιδεύουν από ισλαμική σε ισλαμική χώρα και όλοι μιλούν για τον μεγάλο Αραβικό πολιτισμό, που άνθισε ξαφνικά. Ευτυχώς αυτοί δεν χαθήκαν στην μετάφραση…
Οι απίστευτοι Νεστοριανοί  με τα βιβλία τους  φτάσανε μέχρι την Μογγολία και πολλοί  Μογγόλοι αυτοκράτορες φημολογείται  ότι είχαν Ελληνίδες μάνες.
Όσοι έλληνες μείνανε  πίσω είδαν τα άγρια θηρία να ορμούν να τους ξεσκίσουν. Ο Χριστιανισμός που είχε επιβληθεί πια στο Βυζάντιο από τους Ρωμαίους αυτοκράτορες και το Χριστιανικό ιερατείο, ήταν πια μια θρησκεία βάρβαρων και εγκληματικών όντων. Όταν οι τελευταίοι Έλληνες φιλόσοφοι προσπάθησαν να συνομιλήσουν λογικά μαζί τους, βρέθηκαν να κατακρεουργούνται ζωντανοί από τα μισαλλόδοξα Χριστιανικά θηρία, όπως στην περίπτωση της έρημης της Υπατίας, στα σκαλιά της βιβλιοθήκης της Αλεξάνδρειας. Εννοείται πως η φημισμένη βιβλιοθήκη  με τους εκατομμύρια παπύρους της Αρχαίας Ελληνικής σοφίας,  έγινε στάχτη και μπούλμπερη  από το μαινόμενο Χριστιανικό Ιερατείο, που έβαλαν τους εγκάθετούς τους  να εξαφανίσουν μια και καλή,  όλες αυτές τις απίστευτα ενοχλητικές  για αυτούς γνώσεις. Και δεν κατεστράφη  βέβαια από  τους  Άραβες, όταν  αυτοί εισέβαλαν στην Αλεξάνδρεια  (όπως ισχυρίζονταν αργότερα οι Χριστιανοί),   αφού οι Άραβες ένοιωθαν απίστευτο σεβασμό για τα  συγγράμματα  των αρχαίων Ελλήνων.
 Και οι Έλληνες  έμειναν  ξαφνικά  τυφλοί  και απροστάτευτοι  μπροστά στον υπέροχο Μέγα Θεοδόσιο,  που σαν  ανήμερο  θηρίο διέταξε τους άνδρες του,  να γκρεμίσουν το Μαντείο των Δελφών και να καταργήσουν τα Πύθια και τους Ολυμπιακούς αγώνες , που ήταν αυτά που κρατούσαν ενωμένους τους Έλληνες. Το επόμενο βήμα ήταν να δώσει διαταγή να γκρεμίσουν τους αρχαίους ναούς  (οι Χριστιανοί δεν έχασαν καθόλου καιρό  και στα χαλάσματα  έχτισαν αμέσως εκκλησίες), να κάψουν οποιοδήποτε βιβλίο αρχαίας Ελληνικής γραμματείας πέσει στα χέρια τους  και να δώσει διαταγή,  για  όλους αυτούς που αρνούνταν να αλλαξοπιστήσουν  στον Χριστιανισμό,  να τους κυνηγήσουν  αλύπητα    και να τους απαγορεύσουν να μεταφέρουν  την περιουσία τους  στα παιδιά τους,  όταν πεθάνουν.  Έτσι τους εξαθλίωσε παντελώς.
Και σαν να μην έφταναν όλα αυτά, ο Άγιος  αυτός Αυτοκράτορας του Βυζαντίου (ονομάστηκε Μέγας από την εκκλησία μας αφού έφερε εις πέρας το Θεάρεστο έργο της εξόντωσης  των ειδωλολατρικών Ελληνικών σκυλιών),  έδωσε διαταγή στο καλό του φιλαράκι τον Αλάριχο (χριστιανός και αυτός)  να εκστρατεύσει στην Ελλάδα και να μην αφήσει κανένα Έλληνα όρθιο, ώστε να λυθεί μία και καλή το Ελληνικό ζήτημα. Τα εγκλήματα και η απίστευτη  βαρβαρότητα του Αλάριχου, έμειναν στην Ιστορία. Και έτσι μπορείτε τώρα να εξηγήσετε καλοί μου φίλοι,  γιατί από την Μακεδονία μέχρι και τον νότο της Πελοποννήσου  θρύβουν τα σλαβικά και τα αρβανίτικα τοπωνύμια.    Η Ελλάδα είχε  αδειάσει πια από τους κατοίκους της και το Χριστιανικό ιερατείο μπορούσε πια να συνεχίσει ανενόχλητο το έργο του. Ήταν τέτοιο το μένος των Χριστιανών εναντίον των Ελλήνων και τόσο τους λοιδορούσαν  σαν άθεους και ειδωλολάτρες , που  έφτασε το όνομα του Έλληνα να θεωρείται τόσο μεγάλη βρισιά που εξαφανίστηκε από τα στόματα των ανθρώπων για οκτώ περίπου αιώνες. Τώρα πια οι έλληνες πήραν το όνομα Ρωμιοί  και μόνο όταν τον δέκατο τρίτο αιώνα, που  δεν είχαν απομείνει πια,  παρά μερικά μόνο εδάφη στο Μωριά,  στην Αυτοκρατορία της Τραπεζούντας και γύρω από την Πόλη,  σκέφτηκαν  οι Ελληνικής καταγωγής Αυτοκράτορες του Βυζαντίου να τονώσουν το ηθικό του κόσμου για να πολεμήσει εναντίον των Τούρκων και τους ονόμασαν ξανά Έλληνες. Αυτά για τον περίφημο Ελληνοχριστιανικό μας πολιτισμό που τόσο αγωνίζεται να μας πείσει η Εκκλησία μας ότι μεγαλούργησε μέσα στους αιώνες. Λυπάμαι, αλλά το μόνο που μεγαλούργησε ήταν το σχέδιο εξόντωσης του Ελληνικού πολιτισμού από τους Βυζαντινούς αυτοκράτορες και τα τσιράκια τους τους Χριστιανούς,  με προεξέχοντες το ιερατείο τους.
Αυτά και για το αγαπημένο μας Βυζάντιο, για το οποίο   τόσο είμαστε υπερήφανοι. Βλέπετε η ιστορία γράφεται  πάντα από τους νικητές, αλλά η αλήθεια βρίσκει πάντα μια χαραμάδα για να ξεπηδήσει ολοφάνερα μπροστά μας και να μας θυμίσει  λυπηρές αλήθειες.
 Αγαπητοί μου φίλοι τώρα ξέρετε ποιο είναι ένα από τα βήματα που πρέπει να κάνετε για να μπορέσει η Ελλάδα μας να ορθοποδήσει κάποτε. Αδειάστε τις εκκλησίες, στερήστε τους από  την δόξα και την δύναμη που αποκτούν  από το χρήμα που τους δίνετε. Ο Θεός που ανέκαθεν μας σερβίρανε,  ήταν μόνο καλός για την τσέπη τους. Ήταν ανέκαθεν ο Θεός του,  οφθαλμός  αντί οφθαλμού  και μας κάνει και εμάς τυφλούς, οδηγώντας μας σταθερά προς τα πίσω.  Ας πάνε στην έρημο της Ιουδαίας να υπηρετήσουν τον Θεό που τόσο πιστεύουν. Και εμείς ας ψάξουμε  να βρούμε την Δύναμη της αγάπης,  που όλοι μας κρύβουμε βαθιά μέσα μας. Τότε σίγουρα ένα καλύτερο μέλλον θα έρθει και σε αυτή την έρημη χώρα, χωρίς βέβαια να σημαίνει ότι λύνοντας αυτό το πρόβλημα θα λυθούν αυτόματα και όλα μας τα προβλήματα. Αλλά σίγουρα αυτή θα είναι μια καλή αρχή.
 Εννοείται πως δεν είναι όλοι οι ιερείς φιλόδοξοι, φιλοχρήματοι και υποκριτές. Υπάρχουν και αυτοί που αγωνίζονται για τον συμπολίτη τους με όλα τα πνευματικά μέσα και την αγάπη που διαθέτουν.  Αλλά αυτοί οι πνευματικοί άνθρωποι ήταν  πάντα δίπλα  στους συνανθρώπους τους,   ανεξαρτήτως ποιά ήταν η εκάστοτε   καθεστηκυία θρησκεία. Ένας γέροντας Πορφύριος και ένας γέροντας Παίσιος  θα δρούσαν πάντα για τον Άνθρωπο,  ανεξαρτήτως της εποχής που θα βάδιζαν επάνω στη Γή. Όλοι οι πολιτισμοί είχαν τα θαύματά τους και τους Αγίους  τους.
Όσο για τις γιορτές μην ανησυχείτε καθόλου. Τίποτα δεν πρόκειται να αλλάξει. Όλες τις  μεγάλες γιορτές που γιορτάζουμε σήμερα, τις γιορτάζαμε και χιλιάδες χρόνια πριν και είναι βαθιά αποτυπωμένες στο ψυχισμό του Έλληνα.
Όσο για το ερώτημα του κατά πόσον είμαστε στην πραγματικότητα   Έλληνες,  αυτό νομίζω ότι δεν θα έπρεπε να μας απασχολεί ιδιαίτερα. Οι Αρχαίοι ημών πρόγονοι είχαν δώσει  την απάντηση και σε αυτό το ερώτημα. Είχαν απαντήσει ξεκάθαρα ότι Έλληνας είναι όποιος μετέχει της Ελληνικής παιδείας. Τόσο απλά. Ας μην κατηγορούμε λοιπόν τους μετανάστες  που διάλεξαν τον τόπο μας για να ξαναφτιάξουν την ζωή τους, γιατί αρκετοί από αυτούς μπορεί να γίνουν  πιο καλοί  Έλληνες,  από αρκετούς από εμάς. Μην ξεχνάτε εξάλλου ότι ο Έλληνας,  στην μακραίωνη ιστορία του,  ήταν πάντα ένας μετανάστης που έψαχνε τις ευκαιρίες για μια καλύτερη ζωή,   απανταχού της γης…



*        Στον αρχαίο κόσμο (Ελλάδα και Ρώμη) η κατάσταση ως προς την ανθρώπινη σεξουαλικότητα  δεν ανταποκρίνεται σε αυτήν των καιρών μας. Τα όρια δεν ήταν και τόσο ξεκάθαρα, αλλά ορισμένους  τους αναφέρομε σε αυτή την λίστα για να δείξουμε την αγάπη που μπορούσε να αναπτύξει ένας άνδρας για ένα άλλο άνδρα, ακόμα και αν δεν είχαν κλασσική σεξουαλική επαφή μεταξύ τους…  Εννοείται ότι εκείνη την εποχή  όλοι οι άνδρες θεωρείτο ότι έπρεπε να παντρευτούν και να αφήσουν απογόνους, εφόσον οι συνεχείς μάχες είχαν μεγάλο κόστος πάνω στον πληθυσμό και ειδικά τον ανδρικό. Οπότε κανονικά θα έπρεπε να αναφέρονται σαν αμφίφυλοι.